Bazı olaylar vardır, yaşandığı anda değil, gerçekler ortaya çıkmaya başladığında anlam kazanır.
Bazı insanlar vardır, söyledikleriyle değil, yaptıklarıyla tanınır.
Ve bazı davranışlar vardır ki insanın zihninde tek bir soru bırakır:
Böyle birine nasıl güvenilir?
GÜVEN TARTIŞMASI...
Gazeteci Fevzi Şen'in kaleme aldığı yazıdan söz ediyorum.
Şen, Önder Artuk'un daveti üzerine ofisine gittiğini, gazeteci Ömer Mazi ile Artuk arasında yaşanan gerginliğin giderilmesi için iyi niyetli bir girişimde bulunduğunu anlatıyor.
Buraya kadar her şey normal.
İnsanlar konuşur, anlaşmazlıklar yaşar, araya ortak tanıdıklar girer, uzlaşma yolları aranır.
Ancak Şen'in anlattıklarına göre olayın hiç de normal olmayan bir başka boyutu var.
Şen, ofiste gerçekleştirdiği görüşmenin bilgisi ve rızası dışında sesli ve görüntülü olarak kaydedildiğini, bu durumu da aylar sonra emniyete tanık olarak çağrıldığında öğrendiğini ileri sürüyor.
Üstelik söz konusu kayıtların emniyete verildiğini de iddia ediyor.
Bu anlatım doğruysa ortada yalnızca iki kişi arasında yaşanmış bir kırgınlık yok.
Çok daha ciddi bir güven sorunu var.
SAYIN ARTUK, MİSAFİRİNİZİ NEDEN KAYDETTİNİZ?
Şimdi Önder Artuk'a sormak istiyorum.
Sizin davetinizle ofisinize gelen bir insan, orada güven içerisinde konuştuğunu düşünürken neden görüşmenin kaydedildiğini sonradan öğrenmek zorunda kalsın?
Eğer böyle bir kayıt alındıysa, bunun amacı neydi?
Fevzi Şen'e görüşmenin kaydedildiği söylendi mi?
Mesele yalnızca bir ses kaydı meselesi değildir.
Mesele güven meselesidir.
BUGÜN FEVZİ ŞEN, YARIN KİM?
İnsan ister istemez sormadan edemiyor.
Acaba başka kimlerin görüşmeleri kaydedildi?
Böyle kayıtlar varsa kaç kişi bunlardan haberdar?
Bu soruların cevabını bilmiyoruz.
Sayın Artuk...
Ofisinize gelen insanlar, görüşmelerinin kaydedilip kaydedilmediğini biliyor mu?
Misafirlerinizin mahremiyetini nasıl koruyorsunuz?
İnsanların size duyduğu güvenin karşılığını nasıl veriyorsunuz?
Çünkü güven yalnızca seçim meydanlarında verilen sözlerle kazanılmaz.
Güven, kapalı kapılar ardında sergilenen davranışlarla da ölçülür.
SİZ SİZ OLUN, GÖRÜŞMEYE GİTMEDEN ÖNCE BİR KEZ DÜŞÜNÜN
Naçizane bir tavsiyem de olacak.
Önder Artuk'un ofisine bir gün görüşmeye giderseniz, önce görüşmenin kaydedilip kaydedilmediğini sormanızda fayda var.
Malum, teknoloji çok ilerledi.
Artık ses kaydı yapabilen küçücük cihazlar, kameralı gözlükler, fark edilmesi güç sistemler var.
Eskiden insanlar, "Söz uçar, yazı kalır" derdi.
Şimdi ise insan sormadan edemiyor:
Söz uçuyor da acaba ses kaydı mı kalıyor?
İşin esprisi bir yana, konu son derece ciddi.
Bir insanın karşısındaki kişiye güvenerek konuşması başka şeydir, söylediklerinin bilgisi dışında kaydedildiğini sonradan öğrenmesi bambaşka bir şeydir.
İşte bu yüzden Sayın Artuk'un söz konusu iddialara açık ve anlaşılır bir cevap vermesi gerekiyor.
KAYITLAR BİR GÜN BASKI ARACINA DÖNÜŞÜR MÜ?
Asıl üzerinde durulması gereken noktalardan biri de budur.
Özel görüşmelerde alınan kayıtlar, hangi koşullarda ve hangi amaçlarla kullanılabilir?
Bu kayıtların kişisel anlaşmazlıklarda bir baskı unsuruna dönüşmesini önleyen güvenceler nelerdir?
Ancak Fevzi Şen'in dile getirdiği iddialar, kayıt alma yöntemleri ve güven ilişkisi hakkında ciddi sorular doğuruyor.
Bugün bir anlaşmazlık nedeniyle gündeme gelen bir kayıt, insanlara şu soruyu sordurabilir:
Ben de bu ofiste konuşsam, söylediklerimin daha sonra nerede ve nasıl kullanılacağını bilebilir miyim?
İşte bu sorunun ortaya çıkması bile bir yönetici adayı açısından üzerinde düşünülmesi gereken bir durumdur.
SAYIN ARTUK, SANA NASIL GÜVENECEKLER?
Sayın Önder Artuk...
Siz sıradan bir göreve talip değilsiniz.
Afyonkarahisar iş dünyasının en önemli kurumlarından birinin yönetimine aday oluyorsunuz.
ATSO üyeleri yalnızca bir başkan adayı seçmeyecek.
Kendilerini temsil edecek, sorunlarını dinleyecek, gerektiğinde özel bilgilerini paylaşabilecekleri bir yöneticiye güvenip güvenemeyeceklerine de karar verecek.
Bu görev, yüzlerce bürokrat, siyasi ve iş insanıyla güven ilişkisi kurmayı gerektirir.
İş insanları zaman zaman yöneticileriyle özel konuları görüşür.
Ticari sorunlarını anlatır.
Şirketlerine ilişkin hassas bilgileri paylaşır.
Görüşlerini, eleştirilerini ve endişelerini dile getirir.
Böyle bir kurumun başkanından beklenen en önemli özelliklerden biri de kendisine duyulan güveni korumasıdır.
Şimdi düşünün...
Bir yönetici adayı hakkında, ofisinde yapılan görüşmenin bilgisi ve rızası dışında kaydedildiği iddiası gündeme geliyorsa size ne kadar güvenebilecekler?
Sizce bir başkan adayının bu sorulara açık ve tatmin edici cevaplar vermesi gerekmez mi?
Unutmayın Sayın Artuk...
Her konuşma kaydedilebilir. Ama kaybedilen güvenin yeniden kazanılması o kadar kolay değildir.
Ve ben bugün Sayın Önder Artuk'a tek bir soru sormak istiyorum:
Siz insanların sesini kaydetmekten önce, onların güvenini kazanmanın ne kadar önemli olduğunu düşündünüz mü?